De bevalling is heel snel gegaan. Woensdag overdag had ik nog nergens last van en heb ik in huis nog heel veel klusjes gedaan (nesteldrang?). Om 12 uur lag ik pas in bed. En ben waarschijnlijk wel snel in slaap gevallen, maar werd wakker van pijn in mijn buik. Ik dacht dat ik weer voorweeën kreeg net als zondagnacht. Maar op een gegeven moment voelde ik het ook erg in mijn rug. Ik heb toen voor de zekerheid weer de onderlegger op bed gedaan en ben naar de wc gegaan. Moest heel nodig plassen en ik dacht dat ik daarom pijn had, wegens een overvolle blaas. Maar de weeën bleven. Heb toen Erwin maar wakker gemaakt en gezegd dat ik ging douchen om te kijken wat dat dan deed. En ook daar bleven de weeën. We zijn toen naar beneden gegaan omdat ik maar constant naar de wc moest. We hebben nog even tv gekeken en ondertussen de weeën weggepuft en de tijd bijgehouden. Ik kreeg ineens zo'n angst voor de bevalling, vooral de scherpe pijn van een wee. Dat ik perse de verloskundige wilde bellen. Eigenlijk had ik maar korte weeën van 45 seconden om de 7 minuten. Maar ik dacht dan maar een aansteller en ik heb haar toch (uit bed) gebeld om 10 voor 3. Ze zou gelijk even komen kijken, omdat Amber ook snel gekomen is. Na een half uurtje was ze er en heeft ze boven op bed even geluisterd naar het hartje en gevoeld of ik al wat ontsluiting had. En toen kwam ze met het goede nieuws; ik zat al op 6/7 cm ontsluiting!! Ze ging haar spulletjes klaarzetten en de kraamverzorgster moest gebeld worden.
Ik ben toen onder de douche gaan zitten om de weeën op te vangen. De kraamverzorgster was er ook al vlug en toen zei de verloskundige dat zij beneden zouden wachten voor een uurtje. Dat hadden wij even de tijd met z'n tweeën. Maar ze was de badkamer nog niet uit toen ik ineens persdrang kreeg. Op bed bleek er al bijna volledige ontsluiting en mijn vliezen zou ze gaan breken. Toen ging alles heel rap. Na een klein dipje in de weeën heb ik na 18 minuten persen Rowan op de wereld gezet. Een heel mooi ventje, die rustig om zich heen keek en geen kik gaf. Maar hij werd mooi roze en kreeg dus een 9 en 10 voor de apgar-score. Na 10 minuutjes begon ie al te smakken omdat hij wel trek kreeg in een slokje melk. En hij hapte meteen goed aan de borst en dronk al flink.
.jpg "controle door de verloskundige")
.jpg "aankleden door de kraamhulp")